i love you

1. _{>>>>>>سلام به همه ی شما امیدوارم که عیدتون مبارک باشه<<<<<<}

به عشق تو می نویسم

اگر لذت ترک لذت بدانی

                 دگر شهوت نفس لذت نخوانی

از سینه تنگم دل دیوانه گریزد

                    دیوانه عجب نیست که از خانه گریزد

عاشقی پیداست از زاری دل

               نیست بیماری چو بیماری دل

روزاحباب تو نورانی الی یوم الحساب

                    روز اعدای تو ظلمانی الی یوم القیام

دیوانه کرد ارزوی وصل او مرا

               از سر برون نمی رود این ارزو مرا

                    گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

            انکه عاشقانه خندید خنده های منو دزدید

پشت پلک مهربونی خواب یک توطئه میدید

            تو را می بینم و میلم زیادت می شود هردم

تو را می بینم و دردم زیادت می شود دردم

           هر کسی هم نفسم شد دست اخر قفسم شد

منه ساده بخیالم که همه کارو کسم شد

                              نیازارم ز خود هرگز دلی را

که می ترسم در ان جای تو باشد

                     گر بی خبر امدیم به کوی تو  دور نیست

فرصت نیافتیم که خود را خبر کنیم

                    گرچه می دانم نمی اید ولی هردم ز شوق

سوی در می ایم و هر سو نگاهی می کنم

                       از سوز محبت چه خبر اهل هوس را

این اتش عشق است نسوزد همه کس را

                              اورم پیش تو از شوق پیام دگران

گویمت تا سخن خویش به نام دگران

                          من بخال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

                            گاه گاهی به من از مهر پیامی بفرست

فارغ از حال خود و جان و جهانم مگذار

                            غمی خواهم که غمخوارم تو باشی

دلی خواهم که دل ازارم تو باشی

                          گر نرخ بوسه را لب جانان به جان کند

حاشا که مشتری سر مویی زیان کند

                             گر هیچ مرا در دل تو جاست بگو

گر هست بگو نیست بگو راست بگو

                             صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط

تکیه بر عهد و وفای تو غلط بود غلط

                 گرچه هر لحظه زبیداد تو خونین جگرم

هم بجان تو که از جان به تو مشتاق ترم

                      غیر از غم  عشق تو ندارم غم دیگر

شادم که جز این نیست مرا همدم دیگر

                       دل که اشفته روی تو نباشد دل نیست

انکه دیوانه خال تو نشد عاقل نیست

                          زدرد عشق تو با کس حکایتی که نکردم

چرا جفای تو کم شد؟ شکایتی که نکردم

                               تو کیستی که این گونه بی تو بی تابم

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

                                بشنو از نی چون حکایت می کند

از جدایی ها شکایت می کند

 دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه...

دوباره ایت دل دیونه واست دل تنگه...

وقت از تو خوندن ستارهی ترانهام...

اسم تو برای من قشنگترین آهنگه...

بی تو یک پرندهی اسیر بی پروازم...

با تو اما می رسم به قله ی آوازم...

اگه تا آخر این ترانه با من باشی...

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم...

با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره...

نزار از نفس بیوفتم توی تنها راه چاره...

آی ستاره آی ستازه بی تو شب نوری نداره...

این ترانه تا همیشه تو رو یاده من می یاره...

توی که عشقمو از نگاه من می خونی...

توی که تو تپش ترانهام مهمونی...

توی که همنفس همیشه ی آوازی...

توی که آخر قصه ی منو می دونی...

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه...

اگه خونم بی چراغه چشمه تو تاریکه...

می دونم آخر قصه می رسی به داد من...

لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه...

زنداني زندان دقايق نشدي ...

وقتي که مرا از دل خود مي راني ...

 يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ...

زرد است که لبريز حقايق شده است ...

تلخ است که با درد موافق شده است ...

 شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ...

 پاييز بهاريست که عاشق شده است.........

زدي قلبمــــو شـكـستــي

دلــو بـه غريبـــه بستـــــي

شـــدي بــي خيـــال قلبم

مي دونستم خيلي پستي!

ديگـه طـاقتــــم تمومــه

ياد تـــــو بـــودن حرومـه

آبــــروي عشقـــو بـردي

ديگـــه عاشقي کدومـه

ديگه عاشقت نمـي شم

آخــه قلــب تــو سياهــه

تو دعـــا کن واسـه يــارت

داره مــيــاد تـــوي راهـــه

ديگه دستات واسه من نيس

تـو سرت خيـــال مـــن نيس

قهــر و نـــاز تـــوي چشمات

واسه اونه مــال مـــن نيس

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

آن خدایی که تو بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است

فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست

تازه انگار که فرداست بخند

راستی آنچه به یادت دادم

پر زدن نیست که درجاست بخند

آدمک نغمه ی آغاز نخوان

به خدا آخر دنیاست بخند

ـ آره عزيزم، يه کم ديگه بباره لحاف و تشک ميا               ـ آره عزيزم، يه کم ديگه بباره لحاف و تشک ميارم همين جا دراز مي‌کشم و باهات صحبت مي‌کنم

_{^{در تنهايی من کسی نيست که رفتنش مرا غصه دار کند}}

_{^{ودرتنهايي من کسی نيست که انتظار آمدنش خواب را از من بربايد}}

 _{^{تنهايی من يک مهماني بزرگ است براي تمام خاطره ها}}

_{^{تنهايی من به وسعت تمام روياها جا دارد}}

_{^{و به اندازه تمام رنگين کمان ها رنگين است}}